கோதாஸ்துதியும், கோதை செய்த துதியும் - Day 5

अस्मादृशामपकृतौ चिरदीक्षितानां
अह्नाय देवि दयते यदसौ मुकुन्दः।
तन्निश्चितं नियमितस्तव मौलिदाम्ना
तन्त्रीनिनादमधुरश्च गिरां निगुम्भैः ॥५॥

"கோதையே!நீ சூடிக்களைந்த மாலையாலும், உன் வீணா கானம் போன்ற பாமாலையாலும் எம்பெருமானை வஸப்படுத்தி என் போன்ற பாபிகளுக்கும் அநாயஸமாக அவன் க்ருபை கிடைக்கும்படி செய்கிறாய்" - என்கிறார் ஸ்வாமி (கோதாஸ்துதி -5)

பாசுரம் 5 -மாயனை மன்னு

எம்பெருமானின் பெருமைகளையும் அவனைஅடையும் வழிகளையும் அடைவதால் கிட்டும் பயனையும் சொல்கிறாள் இப்பாசுரத்தால் ஆண்டாள்.

தனக்குத் தீர்மானிக்கப்பட்ட பட்டாபிஷேகத்தை தன் ஸங்கல்பத்தால் நிறுத்தி பாதுகா பட்டாபிஷேகம், சுக்ரீவ பட்டாபிஷகம், விபீஷண பட்டாபிஷேகம் என்று நடத்திக்காட்டிய "மாயன்" ராமனாக. நம்மை மேலேற்ற அவன் கீழிறங்கி வரும் "மாயன்".காளியைப் பெற்று தன்னை வளர்க்கச்செய்த "மாயன்". இத்தகைய ஆச்சர்ய சேஷ்டிதங்கள் உடையவனும், நிலையான வடமதுரைக்குத் தலைவனும், பரிசுத்தமான யமுனை நதிக்கரையைச் சேர்ந்தவனுமாகிய இக்கண்ணன் இடைக்குலத்தை விளங்க வைக்கத்தோன்றிய அணிவிளக்கு. யசோதையை மணிவயிறு வாய்த்தவள் எனப் புகழ் பெறச் செய்த தாமோதரன்.
இத்தகைய கண்ணனை தூமலர் தூவித்தொழுது வாயினால் பாடி மனத்தால் த்யானம் செய்தால் (த்ரி கரணங்களையும் அவன் வசம் வைத்தால்) முற்பிறவிகளில் செய்த பாபங்கனைத்தும், இனி செய்ய இருக்கும் பாவங்களும் நெருப்பிலிட்ட பஞ்சு போல் பொசுங்கி விடும்.

ஸ்வாபதேசம்

எம்பெருமானின் எல்லா அவதாரங்களையும் ஆண்டாள் குறிப்பிடுகிறாள் இப்பாசுரத்தில். 

• மாயன் --பரரூபம்
• மதுரைமைந்தன் ---விபவம் (திருப்பாற்கடல்) 
• துறைவனை ---வ்யூகம் 
• விளக்கு ---அந்தர்யாமி 
• தாமோதரன் ---அர்ச்சை 

தூய பெருநீர் என்பது விரஜையைக்குறிக்கும்.

தேவகி, யசோதை என் இரு தாய்மார்கள் அவனுக்கு. 

அதுபோல காயத்ரி, அஷ்டாக்ஷரம் என்ற இரு மந்த்ரங்களும் நமக்குத் தாய்க்கு ஒப்பானவை. இதன் பொருளை பகவான் நரநாரண அவதாரம் செய்து விளக்குகிறான். பக்தி என்ற கயிற்றுக்கு கட்டுப்படுபவன் எம்பெருமான். அவனைச் சரணாகதி செய்தோமாகில் சஞ்சித பாபங்களும், புத்திபூர்வமாய் பின்னால் செய்யும் பாபங்களும் பொசுங்கி விடும்.

*************************🙏🙏🌸🌸🌸🌺🌺🌺🙏🙏****************************

கோதாஸ்துதியும், கோதை செய்த துதியும் - Day 4

कृष्णान्वयेन दधतीं यमुनानुभावं
तीर्थैर्यथावदवगाह्य सरस्वतीं ते ।
गोदे विकस्वरधियां भवती कटाक्षात्
वाचः स्फुरन्ति मकरन्दमुचः कवीनाम् ॥४॥

ஆண்டாள் கடாக்ஷமிருந்தால் வாக்கில் விலாஸமிருக்கும்
யமுனா நதி க்ருஷ்ணனிடம் அன்வயமாயிருப்பதுபோல
சரஸ்வதி ஆண்டாளிடம் அன்வயமாயிருக்கிறாள் என்கிறார் ஸ்வாமி தேஶிகன் (கோதாஸ்துதி 4)



*** பாசுரம் 4 - ஆழிமழைக்கண்ணா ***

ஆழிமழைக் கண்ணா! ஒன்று நீ கைகரவேல்

     ஆழியுள் புக்கு முகந்து கொடார்த்தேரி

ஊழி முதல்வன் உருவம் போல் மெய் கறுத்துப்

     பாழியந் தோளுடைப் பத்மநாபன் கையில்

ஆழிபோல் மின்னி, வலம்புரிபோல் நின்று அதிர்ந்து

     தாழாதே சார்ங்க முதைத்த சரமழை போல்

வாழ உலகினில் பெய்திடாய் நாங்களும்

     மார்கழி நீராட மகிழ்ந்து ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

மேக தேவதையை வேண்டிக்கொள்ளும் பாசுரம் இது. எங்களது நோன்பினால் சந்தோஷமடைந்து வஞ்சனை செய்யாது மழை கொடுக்க வேண்டும். ஊழி முதல்வரான கருத்த திருமேனியும், பருத்த தோளுமுடைய எம்பெருமானின் திருக்கையிலேந்திய சக்கரம் போல் மின்னி, மற்றோர் கரத்தில் ஒளிரும் சங்கம் ஒலிப்பதுபோல் இடிமுழங்க வேணும். இத்தகைய ஆர்பரிப்புகளுடன் நீ கடலினுள் புகுந்து முகந்தெடுத்த நீரை எம்பெருமானின் சரமழைபோல
எல்லா இடங்களிலும் பாரபட்சமின்றி பொழிந்து மகிழ்விக்க வேணும் என்கிறாள் ஆண்டாள்.
எம்பெருமானின் கையிலிருக்கும் மூன்று ஆயுதங்களும் ஆண்டாள் முன் நிற்கின்றன. அம்பரீஷனின் அலவலைமையைத் தவிர்க்க மின்னிய சக்கரம்போல மின்ன வேணும். துர்யோதனின் ஆத்ம பலத்தைக் குலைத்த சங்கநாதம் போல இடிக்க வேண்டும். ராம ராவண யுத்தத்தில் ராவணனின் "மூலபலம்" என்ற படையை எதிர்கொண்ட ராமன் தொடுத்த "சரமழையை" நினைவுகூர்கிறாள் ஆண்டாள்.

ஸ்வாபதேசம்

மேகங்கள்உப்புநீரைமதுரமாக்கித்
தருவதுபோல் ஆசார்யன் வேதார்த்ங்களை நமக்களித்து ஞானம் பெறச் செய்கிறார்.
ப்ரத்யுபகாரம் எதிர்பார்க்காத மழை போல் ஆசார்யனும் எந்த லாபமும் எதிர்பார்ப்பதில்லை.
மேகங்கள் போல ஆசார்யனும் சஞ்சாரம் செய்து ஞான மழை பொழிகின்றார்.
மழை மேகம் மின்னுவதுபோல ஆசார்யன் ஞானத்தால் ப்ரகாசிக்கிறார். சங்கமுழக்கம்போல தம் கருத்தை ஸ்தாபிக்க ஆசார்யனும் சிம்ஹ கர்ஜனை செய்கிறார்.
மேகம் வர்ஷிக்கும் மழை போல் ஆசார்யனும் வாதங்களை வர்ஷித்து எம்பெருமானை ஸ்தாபிக்கிறார்.

*******************🦜🦜🦜🙏🙏🙏🙏🦜🦜🦜*********************

கோதாஸ்துதியும், கோதை செய்த துதியும் - Day 3

त्वत्प्रेयसः श्रवणयोरमृतायमानां

तुल्यां त्वदीय मणिनूपुर शिञ्जितानाम्।
गोदे त्वमेव जननि त्वदभिष्टवार्हां
वाचं प्रसन्नमधुरां मम संविधेहि॥३॥

"என்னைப் பெற்ற தாயே! உன் கணவன் எம்பெருமானுக்கு கர்ணாம்ருதமாயிருக்கும் உன்சலங்கை ஒலிபோல உன்னைப்பற்றிய துதி என் வாக்கிலிருந்து தெளிவும், இனிமையும் பெற்று வெளிவர அருளவேணும்"-(கோதாஸ்துதி - 3)


*** பாசுரம் 3 - ஓங்கி உலகளந்த ***

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர் பாடி
நாங்கள் நம்பாவைக்குச் சாற்றி நீராடினால்
தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள் மும்மாரி பெய்து
ஓங்கு பெருஞ் செந்நொலூடு கயல் உகள
பூங்குவளைப் போதில் பொறிவண்டு கண்படுப்ப
தேங்காதே புக்கிருந்து சீர்த்த முலை பற்றி
வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
நீங்காத செல்வம் நிறைந்து ஏல் ஓர் எம்பாவாய்.

வ்ரதம் அனுஷ்டித்தால் வரும் பலன் சொல்கிறாள் இங்கே.

ராம க்ருஷ்ணாவதாரத்துக்கில்லாத பெருமை ஓங்கி உலகளந்த வாமனனுக்கு. "உத்தமனே"! என்கிறாள். அவன் திருநாமம் பாடி வ்ரதமிருந்தால் கிடைக்கும்பலன் மூன்று - ஜல, நெல், பால் ஸம்ருத்தி.


வேதாந்தார்த்தம்

அஷ்டாக்ஷரமாகிய திருநாமம் பாடினால் அவனுகந்து நம்மை ஏற்பான். கட்டிப்பொன்போல எம்பெருமான் பணிப்பொன்போன்றது அவன் நாமம். நாமத்தை தரிக்கவும் பாடவும் முடியும் அனன்ய சேஷத்வம், அனன்ய உபாயத்வம், அனன்யபோக்யத்வம் என்ற மும்மழையால் ஆத்மா பலம் பெறுகிறது செந்நெல் உயர்வதுபோல். கயல்கள உழல்வது எம்பெருமான் பெறும் கைங்கர்யம்.
வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் பெரும்பசுக்கள் போல ஆசார்யர்கள் வள்ளண்மையால் நமக்குஅளிக்கும் ஞானம் சொல்லப்படுகிறது. நீங்காத செல்வம் என்பது எம்பெருமானுடனே சேர்ந்து நாம் அனுபவிக்கும் அந்த மிலா பேரின்பம்.
"ஓங்கி உலகளந்த......தீங்கின்றி"-
த்ரிவிக்ரமனாக வளர்ந்து உலகங்களை அளந்த க்ருஷ்ணனுடைய "யத்ப்ரபத்திம் விநா ஸர்வைர்யஸ்யமாயா துரத்யயா
தனஞ்ஜய ரதோத்தம்ஸம் தத் ப்ரபத்யே பரம் மஹ:"---என்ற தனியனின் அர்த்தத்தை (அவன் விரித்த வலையில் சிக்கி நாம் அல்லல்படுகிறோம். அம்மாயத்திரை விலக, அர்ஜூனன் தேர்தட்டில் ப்ரகாசமாக ஒளிரும் பரம் பொருளாகிய க்ருஷ்ணனை சரண் புகுகிறேன்) நினைத்து ஶரணாகதி ரஹஸ்யத்தைப்பலரும் அறியும் வகையில் உபதேசித்து அனுஷ்டித்தால் அனன்யசேஷத்வம் முதலான தீங்கின்றி இருப்பர்.

*************************🙏🙏🌸🌸🌸🌺🌺🌺🙏🙏****************

கோதாஸ்துதியும், கோதை செய்த துதியும் - Day 2

वैदेशिकः श्रुतिगिरामपि भूयसीनां
वर्णेषु माति महिमा न हि मादृशां ते।
इत्थं विदन्तमपि मां सहसैव गोदे
मौनन्द्रुहो मुखरयन्ति गुणास्त्वदीयाः ॥२॥

"கோதையே! உன் மகிமை என் வாக்கிற்கு எட்டாதது என்பதை நானறிவேன். ஆயினும் உன் குணங்கள் என் மௌனத்தையும்
கலைத்துப் பேச வைத்து விட்டனவே"! (கோதாஸ்துதி - 2)

*** பாசுரம் 2 - வையத்து வாழ்வீர்காள் ***

                                

வையத்து வாழ்வீர்காள்! நாமும் நம் பாவைக்குச்
        செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ, பாற்கடலுள்
பையத் துயின்ற பரமனடி பாடி
        நெய்யுண்ணோம் பாலுண்ணோம் நாட்காலே நீராடி
மையிட்டு எழுதோம் மலரிட்டு நாம் முடியோம்
        செய்யாதன செய்யோம் தீக்குறளை சென்று ஓதோம்
ஐயமும் பிச்சையும் ஆந்தனையும் கைகாட்டி
        உய்யுமாறு எண்ணி உகந்து ஏல் ஓர் எம்பாவாய்.

வையத்து வாழ்வீர்காள்!! என்று ஆண்டாள் எல்லோரையும் விளிக்கிறாள். வ்ரதமிருக்க அனுஷ்டிக்கவேண்டியவை எவை என முதலில் சொல்கிறாள். நாட்காலை நீராடுதல், பரமனடி பாடுதல், தானதர்மங்கள் செய்தல் ஆகியன.

செய்யக்கூடாதன‌ - நெய் பால் உண்ணோம், கண்ணில் மையிடோம் கூந்தலில் பூச்சூடோம், செய்யாதன செய்யோம், கோள் சொல்லமாட்டோம் - என்கிறாள் ஆண்டாள்.


வேதாந்தார்த்தம்

வராஹ அவதாரத்தில் எம்பெருமான் சொல்லவந்த அவதாரமே ஆண்டாள்.
க்ருஷ்ணானுபவத்துக்கு தேஹாலங்காரம் வேண்டாம். ஆத்மாலங்காரம்தான் முக்யம். பொறுமை, புலனடக்கம், காமமின்மை ஆகியன ஆத்மாவின் ஆபரணங்கள். உய்யும் வழி ஶரணாகதி அதனை அடைய ஆறு அங்கங்கள் என்பதனை "உய்யுமாறு" என்கிற பதம் காட்டுகிறது.
தர்மத்தையே நினை, பாடு, பேசு, அனுமதி கேள், பார் என்கிறது இப்பாசுரம். 

இதனை அனுஷ்டிப்பவர்களுக்கு ஆசார்யனுக்ரஹமும், எம்பெருமானின் கடாக்ஷமும் கிடைத்து மோக்ஷம் கிடைக்கும்.

"நாமும் நம்பாவைக்கு....பாடி"---
நமக்காக ஏற்பட்ட ஶரணாகதி என்ற நோன்பைச் செய்யவும், அதற்கு வேண்டிய சடங்குகளைச் செவியால் கேட்டும், அனுஷ்டித்தும் பயன் பெறுவீர்களாக. த்வயமந்த்ரத்தின்
த்யான ஶ்லோகத்தின்படி அவனை வணங்கி அம்மந்த்ரத்தைச்சொல்லி ப்ரபத்தி செய்தல்வேண்டும்.

"நெய் உண்ணோம்......தீக்குறளை ஓதோம்"----காமவிகாரங்களைத்தரும் பொருட்களை உண்ணாமலும், காம்ய கர்மாக்களை விலக்கியும் சரீர அலங்காரங்களைத் தவிர்த்தும் நித்யகர்மானுஷ்டானங்களைச்செய்தும், பரஹிம்சை, நிஷித்த கர்மா பாகவத அபசாரம் இவைகளைச் செய்யாமல், வாக்காலே தவிர்க்க
வேண்டியவைகளைத் தவிர்த்து செயல் படவேண்டும்.

"ஐயமும்....காட்டி.." ஆசார்ய உபகாரம், பாகவத கைங்கர்யம்
முடிந்தவரை செய்து உய்யும் வகை நினைந்து சந்தோஷிக்க கற்க வேண்டும்.

*************************🙏🙏🌸🌸🌸🌺🌺🌺🙏🙏****************

கோதாஸ்துதியும் கோதை செய்த துதியும் - Day 1

பாக்யம் செய்தவர்க்கே க்ருபை புரிபவன் எம்பெருமான். திருமாலின் திருவருள் பெறப் பாடப்பட்டதே திருப்பாவை.

அத்திருவருளைப்பெற முக்யமான ஶரணாகதியை முதலில் சொல்லிப் பாரம் தீர்க்க அவதரித்தவளே ஆண்டாள்.
"நாராயணனே நமக்குப் பறை" என்று ஆரம்பித்து, "இறைவா நீ தாராய் பறை" எனமுடிக்கிறாள். 

ஆசார்ய சம்பந்தம் காட்டும் இந்த விஷ்ணுசித்தனின்‌ கோதை ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதாரம் செய்தாள். வாக்கினால் திருப்பாவை என்ற அமுதத்தைப் பொழிந்து ஶரணாகதி என்ற உபாயம் மூலம் நம்மை எம்பெருமானிடம் சேர்க்கிறாள். 

ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரே ஆய்ப்பாடி, அரங்கனே கண்ணன், தோழிகளை கோபிகள் என அனுகாரம் செய்து காட்டினாள் ஆண்டாள்.

श्री विष्णुचित्तकुलनन्दनकल्पवल्लीं

श्रीरङ्गराजहरिचन्दनयोगदृश्याम्।
साक्षात् क्षमां करुणया कमलामिवान्यां
गोदामनन्यशरणः शरणं प्रपद्ये ॥१॥

"விஷ்ணு சித்தரின் குலக்கொடியாகப்பிறந்து அழகிய மணவாளன் என்ற ஹரி சந்தன மரத்தைத் தழுவி விளங்கும் பூமிப்பிராட்டியின் அவதாரமாயும், கருணை என்னும் குணத்தினால் மற்றொரு கமலை என்னும் படியாக இருப்பவளுமாகிய கோதா தேவியே! புகலொன்றில்லா அடியேன் உன்னைச்சரணடைகின்றேன்" - என்கிறார் ஸ்வாமி தேஶிகன் (கோதாஸ்துதி-1)

*** பாசுரம் 1  - மார்கழிதிங்கள் ***

மார்கழித் திங்கள் மதி நிறைந்த நன்னாளால்
        நீராடப் போதுவீர் போதுமினோ நேரிழையீர்
சீர் மல்கும் ஆய்பாடிச் செல்வச் சிறுமீர்காள்
        கூர் வேல் கொடுந்தொழிலன் நந்தகோபன் குமரன்
ஏரார்ந்த கண்ணி யசோதை இளஞ்சிங்கம்
        கார்மேனிச் செங்கண் கதிர் மதியம் போல் முகத்தான்
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்
        பாரோர் புகழப் படிந்து ஏல் ஓர் எம்பாவாய்.

வ்ரதமிருக்கும் ஆசார்யனாகிய ஆண்டாள் அதற்கான கால தேசத்தையும், அடையவேண்டிய பொருள், அதற்கான உபாயம் இவற்றைக்காட்டுகிறாள்.
யசோதை எப்படி கண்ணனைக் காப்பாற்றித்தந்தாளோ அதுபோல ஆசார்யர்கள் ஸம்ப்ரதாயத்தைக் காத்ததுக் கொடுத்தார்கள்.
வ்ரத மாஸம் ஸாத்வீகமான மார்கழி மாதம். திட்டமான குளிர்ச்சியும் வெப்பமும் உள்ள காலம். மதி நிறைந்த இக்காலத்தில் ஆய்ப்பாடிச் சிறுமியரை வ்ரதம் அனுஷ்டிக்க ஆண்டாள் அழைக்கின்றாள்.

யசோதையின் இளம்சிங்கமாயும், நந்தகோபன் குமாரனாயும் உள்ள கண்ணனைக்குறித்து வ்ரதம்.
துஷ்டர்களுகளுக்கு சூர்யனாயும் சிஷ்டர்களுக்கு சந்த்ரனாயும் இருக்கும் திருமுகத்தனாகிய நாராயணனே நமக்குப் பறையாகிய புருஷார்த்தத்தை அளிக்க வல்லவன். அவனடிபணிவோம் வாருங்கள் என அழைக்கிறாள்.

"ஆய்ப்பாடியை" இந்த இருள் தருமாஞாலமாயும், எம்பெருமானின் கல்யாண குணங்களை அறிந்தும், அறியாத சிறுவர்கள் போன்றவர்களாய் "சீர்மல்கும் செல்வச்சிறுமீர்காள்" எனவும் உருவகப்படுத்தியுள்ளார். இவர்கள் ஆத்ம குணங்களும் நிறைந்தவர்களாகையால், இந்த நன்னாளில் சிறந்த "ப்ரபத்தி உபாயம்" அனுஷ்டிக்க அழைப்பதுவே "நீராடப் போதுவீர்.... நேரிழையீர்" என்பதாகும்.
கூர்மையான வேல் போன்ற ஸங்கல்பம் உடையவனும், நம் பாபங்களை அழிக்க வல்லவனும், நித்ய யுவாவுமாயுள்ள இவனே க்ருஷ்ணாவதாரம் செய்துள்ள ஸர்வேஶ்வரன். ப்ரபத்தி செய்த நமக்கே மோக்ஷானந்தத்தைத் தருவான் என்பதை
"ஏரார்ந்த....பறை தருவான்" என்றவரிகளால் சொல்கிறாள்.
கண்ணபிரான் கர்ம, ஞான, பக்தியோகம் செய்ய முடியாது கலங்கிய அர்ச்சுனனுக்குக் கடைசியாகக் காட்டிய ஶரணாகதி மார்க்கத்தை,
ஆண்டாள் இந்த முதல் பாசுரத்தாலே காட்டியுள்ளாள்.

*************************🙏🙏🌸🌸🌸🌺🌺🌺🙏🙏*****************

ப்ரதான ஶதகம்!

முகுந்தனடிபற்றி அந்தமிலாப் பேரின்பம் அடைய நாம் அறியவேண்டிய நூறு முக்ய விஷயங்களடங்கிய "ப்ரதான ஶதகம்".

**********************************************************************************

நம் ஶ்ரீவைஷ்ணவ ஸித்தாந்தத்தின் உயர்வை நிலைநாட்டி த்தெளிவாக நாம் பர தத்வத்தை ப்புரிந்துகொள்ள ஸ்வாமி தேஶிகன் அருளிச்செய்த க்ரந்தங்களுள் மிக முக்யமான வை மூன்று. அவை - 

• ஶ்ரீமத் ரஹஸ்யத்ரய ஸாரம்
• விரோத பரிஹாரம்
• ப்ரதான ஶதகம்

பரமாசார்யனாகிய ஸ்வாமி பரம க்ருபையுடன் நம் மந்த புத்தியில் ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஏற்படும் சந்தேகங்களையும், குழப்பங்களையும் இந்த க்ரந்தங்கள் மூலம் போக்கிப்புரிய வைத்துள்ளார்.

ப்ரதான ஶதகம் என்ற இந்த க்ரந்தம் ஸ்வாமி தேஶிகன் மனமுவந்த க்ரந்தம்.

ஒரு ஜீவன் மோக்ஷம் அடையவேண்டுமானால் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய முக்யமான 100 விஷயங்களை இதில் விரித்துரைத்துள்ளார். இக்ரந்தத்துக்கு ஸம்ஸ்க்ருதத்திலும் தமிழிலும் தனியன்கள் உள்ளன.

ஸ்வாமி ஆழ்வார் ஆசார்யர்களைக் "குலபதிகள்" எனக்கொண்டாடி அவர்களது நல்வார்த்தைகளை அடியொற்றி இக்ரந்தத்தைச் செய்வதாகக் கீழ்காணும் இப்பாசுரத்தில் காட்டியுள்ளார்.

"பொங்கு புனல் ஆறுகளில் புவனமெல்லாம்
பொற்கழலால் அளந்தவன் தன் தாளால் வந்த*
கங்கையெனும் நதிபோலக் கடல்கள் ஏழில்
கமலை பிறந்து அவனுகந்த கடலே போலச்*
சங்குகளில் அவனேந்தும் சங்கேபோலத்
தாரில் அவன் தண்துளவத்தாரேபோல*
எங்கள் குலபதிகள் இவைமேலாம் என்றே
எண்ணிய நல்வார்தைகள் நாம் 
இசைகின்றோமே"-----(அம்ருதாஸ்வாதினி--25)

எம்பெருமானுடன் ஸம்பந்தப்பட்ட நான்கு அடிப்படை ப்ரதானங்கள்
கங்கை, துளசி, பாற்கடல், பாஞ்ச ஜன்யம். இதற்கு ப்ரமாணம் ஶாஸ்த்ரம். ஆத்மாவுக்கு க்ஷேமத்தைத் தருவது ஶாஸ்த்ரம். இங்கிருந்து "ப்ரதானங்கள்" துவங்குகின்றன.

1. வேதம் தான் இதில் ப்ரதானம். வேதத்தை விட உயர்ந்த ஶாஸ்த்ரமில்லை.
2. வேதத்தில் ப்ரதானம் உபநிஷத். அந்யதா ஸித்த ப்ரமாணங்களால் வரும் கலக்கங்களை நீக்குவதால் வேதாந்தம் ப்ரதானம். பரம புருஷார்த்தம் சொல்வது வேதாந்தம்.
3. உபநிஷத்தில் ப்ரதானம் புருஷ ஸூக்தம். புருஷஸுக்தம் இல்லாத வேத ஶாகைகளே இல்லை. அதுவே இதன் தனிப்பெருமை. ஶ்ரீமன் நாராயணனே பரப்ரும்ஹம் என்பதனை புருஷஸூக்தம் ஸ்தாபிக்கிறது.
4. எம்பெருமானின் ஆராதனம் அடுத்த ப்ரதானம். ஒவ்வொரு ரிக்கிலும் 16 வித ஆராதனம் பெருமாளுக்குச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
5. இந்த ஆராதனத்துக்கு மூன்று ப்ரதான மந்த்ரம் உண்டு. அவை வ்யாபக மந்த்ரம் எனப்படும்.
6. அவை - 
• அஷ்டாக்ஷரம் (ஓம் நமோநாராயணாய)
• த்வாதஶாக்ஷரம் (ஓம் நமோ பகவதே வாஸுதேவாய)
• ஷடாக்ஷரம் (ஓம் நமோ விஷ்ணவே)
• விஷ்ணு காயத்ரி இம்மூன்று மந்த்ரங்களையும் உள்ளடக்கியது.
• ஶ்ரிய:பதியான எம்பெருமானே இம்மூன்று மந்த்ரங்களால் ஆராதிக்கப் படுபவர்.
7. இம்மூன்று மந்த்ரங்களுள் திரு அஷ்டாக்ஷரம் ப்ரதானம். ஸர்வ தத்வத்தையும் பளிச் சென்று சொல்வதால்‌ இது ப்ரதானம். 
• ஓம் நமோ நாராயணாய
8. பிறவிகள் இரண்டு. ஒன்று மாதா வயிற்றிலிருந்து பிறப்பது. மற்றொன்று மந்த்ரோக்தி மாதாவாக ஆசார்யனை பிதாவாக் கொண்டு பிறக்கும் வித்யா ஜன்மம் பிறவிகளுள் ப்ரதானம்.
• உபநயனமானவனுக்கு "த்விஜ" என்று பெயர். புது ஞானமும்                    அனுஷ்டானமும் கிடைத்து ஆசார்ய சம்பந்தத்தால் மந்த்ரோபதேசம் பெற்று புதுப்பிறவி கிடைக்கிறது.
• "அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்தபின் மறந்திலேன்"--என்று இதனையே திருமழிசைப்பிரான் கூறுகிறார்.
9. மூலமந்த்ரத்தில் ப்ரணவம் ப்ரதானம். மூலமாகிய இந்த ஒற்றை எழுத்து தனி மந்த்ரம். ப்ரணவமின்றி மந்த்ரங்கள் எதையும் சொல்லமுடியாது. அக்ஷரத்தில் தான் ப்ரணவமாயுள்ளதாய் எம்பெருமான் கூறுகிறான்.
10. அ, உ, ம என்ற மூன்று எழுத்துக்களாலான ப்ரணவத்தில் ப்ரதானம் "அ". இதன் அர்த்தம் பலவாயினும் ரக்ஷகத்வம் ப்ரதானம்.
11. அ, உ, ம என்ற அக்ஷரங்களுள் -
• 'அ' எம்பெருமானையும்
• 'உ' பிராட்டியுயையும்
• 'ம' ஜீவனையும் குறித்தாலும் ரக்ஷகத்வமே ப்ரதானம்.
12. பரதத்வத்தை நிர்ணயம் செய்யும் வாக்யங்களுள் "நாராயண அனுவாகம்" ப்ரதானம். பரஜ்யோதி, பரப்ரும்ஹம், பரமாத்மா என்ற ஶப்தங்கள் குறிக்கும் பொருள் நாராயணனே. அவனே எல்லா பரவித்யைகளால் அறியப்படுகிறான்.
13. நித்ய விபூதி, லீலாவிபூதி இரண்டும் பிராட்டி எம்பெருமானுடையது. இவர்களிருவருக்கும் சேஷித்வம் ஒன்றே. இருவராயிருப்பினும் இருவரும் சேர்ந்து ஒரே தத்வம். ஆக இரு விபூதியும் ப்ரதானம். அவற்றை ஆள்பவர்கள் பிராட்டியும் பெருமானும்.
14. பரம்பரையாக பதி ப்ராதான்யமாயிருப்பதால் இந்த இரு சமானர்களில் நாராயணனே ஸர்வ ப்ரதானனாகின்றான்.
15. எம்பெருமானைவிட வ்யாப்தி உள்ளவர் எவருமில்லை. அவனே பரப்ரும்ஹம், பரதத்வம், பரஜ்யோதி, பரமாத்மா, பரதேவதை, பராசக்தி, பராகாஷ்டை, பராயணம், பரம தபஸ், பவத்ராணம், மங்களானம். இவ்வாறு காட்டப்படும் எம்பெருமானே பரமப்ரதானம்.
16. எம்பெருமானே ப்ரதானசேஷி. ராமானுஜன் என்பதில் அனுஜன் என்ற ஜீவனை நிரூபித்தாலும் அர்த்த ஸ்வபாவத்தாலே எம்பெருமானே ப்ரதானம்.
17. எம்பெருமானே விஶ்வசேஷி. க்ருஷ்ணன் சாரதியாயிருந்து அர்ஜூனன் தேரிலிருந்தபோதும் க்ருஷ்ணன் ரக்ஷகன். அர்ஜுனன் ரக்ஷிகன்.
18. புஷ்பத்தில் வாசனைபோல, தேனில் மதுரம் போல ப்ரபஞ்சமும் பரமாத்மாவும் பிரிக்க முடியாதது. ஆக ஜீவனுக்கும் அந்தர்யாமியாக உள்ள ஸ்வாமி ப்ரதானம்.
19. ஜீவன் எம்பெருமானுக்கு அத்யந்த பாரதந்த்ரியனாயுள்ளான். இந்த ஶரீர ஆத்ம உறவில் ப்ரதான வேற்றுமை ரக்ஷகன் ரக்ஷிகன் வித்யாசத்தை அனுசந்தானம் செய்வதில் இதுவே ப்ரதானம்.
20. ப்ரணவத்தில் 'அ' காரம் காப்பவனையும் 'ம'காரம் காக்கப் படுபவனையும் குறிக்கும். இந்த அக்ஷரங்களுள் மறைந்நதுள்ள விபக்திகளின் புரிதலே ப்ரதானம்.
21. ப்ரணவத்தின் அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொண்டால் தத்வஞானம் கிடைக்கும். இதனால் அறியும் மோக்ஷோபாயம் ப்ரதானம்.
22. மோக்ஷோபாய அனுஷ்டானங்களில் ப்ரதானம் அங்கங்களுடன் கூடிய ப்ரபத்தியே.
23. இந்த ப்ரபத்தி அனுஷ்டானத்தில் ஆத்ம ஸமர்ப்பணம் எனப்படும் "அங்கியே" ப்ரதானம்.
24. ப்ரபத்தியில் 3 ஸமர்ப்பணங்களுண்டு -
• ஸ்வரூப ஸமர்ப்பணம் (ஆத்ம)
• ஆத்மாவைக் காக்கும் பொறுப்பு ஸமர்ப்பணம்
• பல (Phala) ஸமர்ப்பணம். இவற்றுள் இரண்டாவதே ப்ரதானம்.
25. ப்ரபத்தி அனுஷ்டான மந்த்ரோபதேசத்தில்‌ சரமஶ்லோக வாக்யம் ப்ரதானம்
26. ஸாத்யோபாயமாக ஜீவன் அனுஷ்டிக்கும் ப்ரபத்தியினால் வஸீகரிக்கப்பட்டு அதனை ஸ்வீகரிக்கும் எம்பெருமான் ப்ரதானம்.
27. அஹிர்புத்ந்ய ஸம்ஹிதைசொல்லும் 'நம:' பத அர்த்தத்மாகிய ஸ்தூல, ஸூக்ஷ்ம, பரம் என்பதில் ஸ்தூல யோஜனைப்படி ஸாத்யோபாயம் ப்ரதானம்.
28. நிருக்தம் என்பது வேதத்தின் ஓர் அங்கம் (சொற்களைப் பிரித்துப் பொருள் கொள்வது.) அதன்படி நம: என்ற சொல்லில் 'ம' என்ற எழுத்து ஜீவனையும் 'ந' என்ற எழுத்து ஜீவன் ஸ்வதந்த்ரனல்லன் என்றும் குறிக்கிறது. இது ப்ரதானம்.
29. ஜீவன் செய்யும் ப்ரபத்தி எம்பெருமானிடம் வஸீகரணத்தை ஏற்படுத்துவதால் ப்ரயோஜனப்படி ஶரணாகதியே ஸாத்யோபாய ப்ரதானம்.
30. நம: சப்தத்தில் உள்ளுறைப்பொருளாகிய ஸ்ரீமன் நாராயணனே ப்ரபத்திக்கு ப்ரதானம்.
31. நாராயண பதத்துக்கு நாரங்களுக்கு ஆதாரம் என்றும், நாரங்கள் எம்பெருமானுக்கு ஆதாரமாயிருப்பர் என்றும் அர்த்தம் கிடைக்கினும், முன்னதே ப்ரதானம்.
32. மூல மந்த்ரத்திற்கு பல அர்த்தங்களிருப்பினும் ஸ்வரூபம், உபாயம், பலம் (Phalam ) இவை மூன்றையும் சேர்த்து சொல்லும் அர்த்தமே ப்ரதானம்.
33. ப்ரபத்தி மந்த்ரத்தில் த்வயம் ப்ரதானம். இதன் பூர்வ கண்டம் ஸித்தோ-ஸாத்யோபாயத்தையும், உத்தர கண்டம் பலனையும் சொல்கிறது.
34. த்வயத்தில் 'சரணௌ' ப்ரதானம். திருவடி என்றால் திவ்யமங்கள விக்ரஹம் மனதில்வரும். சுபமும், ஆஶ்ரயமுமாக இருப்பது எம்பெருமான் திருமேனிமட்டுமே. தாஸர்களுக்குப் பரம போக்யமானது அவன் திருவடி. அதனைப்பிடித்துக்கொண்டால் அவனால் மீறமுடியாது.(அநாதிக்ரமணீயம் ஹி சரணக்ரஹணீயம்)
35. திருவடியைப் பற்றினாலும் அவனது ஸங்கல்பமும் ஶரணாகதியில் அவனுக்குள்ள உபாயத்வம் என்ற குணம் ப்ரதானம்.
36. அவனையடைய எம்பெருமானே வழியாகவும் பலனாயும் உள்ளது ப்ரதானம்.
37. ப்ரபத்தி வித்தையின் அர்த்தங்களை விளக்கும் சாஸ்த்ரங்களில் எம்பெருமான் திருவாக்கிலிருந்து வந்த 'பாஞ்சராத்ர ஸாஸ்த்ரம்' ப்ரதானம்.
38. ப்ரபத்தியை விளக்கும் க்ரந்தங்களுள் அமுதம் போன்றதும் குறைகளற்றதுமான ஆழ்வார்களின் திவ்யப்ரபந்தம் ப்ரதானம்.
39. ப்ரபத்தியை விளக்கும் இதிகாசங்களுள் ஶரண்ய தம்பதி வாக்ய விசேஷபூஷிதமான ராமாயணம் ப்ரதானம்.
40. வேதம் உபநிஷதங்களனைத்தும் ஒரு தட்டிலும், மஹாபாரதத்தை இன்னொரு தட்டிலும் வைத்தால் இரண்டும் சமமாயிருக்கும் என்பதால் மஹாபாரதம் பஞ்சம வேதம் எனப்படும் ப்ரதானம்.
41. தர்ம அர்த்த காம மோக்ஷத்தை போதிக்கும் மஹாபாரதத்தில் அத்யாத்ம வித்தையைப் போதிக்கும் பகுதி ப்ரதானம்.
42. அத்யாத்ம விஷயத்தில் ஸர்வ உபநிஷத்தின் ஸாரமாகிய கீதோபதேசம் ப்ரதானம்.
43. பகவத் கீதையில் 18ம் அத்யாயத்தின் இரு ஶ்லோகங்கள் ப்ரதானம்.
44. இந்த இரண்டுள் சரமஶ்லோகம் ப்ரதானம்.
45. சரம ஶ்லோகத்தில் பூர்வ வாக்யம் ப்ரதானம்- ஸர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ. இது கட்டளை விதிவாக்யம்.
46. இரண்டாம் வாக்யம் பலனைச் சொல்கிறது மோக்ஷ விரோதிகளைக் களையும் வழிகளைச் சொல்வதால் ஸ்வத:ப்ராப்த ஸ்வாமிலாபம் ப்ரதானம்.
47. மாஸூச: என்பதற்கு "சோகம் தவிர்" என்று பொருள். இது நிவ்ருத்தக வாக்யம் கீதையில் 3 இடங்களில் இதற்கான வழிகள் சொல்வதால் ப்ரதானம்.
48. ப்ரபத்தி செய்த ப்ரபன்னர்கள் த்ருப்தர் (மோக்ஷத்தில் விளம்பத்தை (தாமதம்) ஸஹிப்பவர்), ஆர்தர் (உடனே மோக்ஷம் வேண்டுபவர்) இதில் ஆர்த்த ப்ரபன்னர் ப்ரதானம். 
49. ஆர்த்தர்களில் மிகக் குறுகிய காலத்தில் மோக்ஷம் விழைபவர்கள் ப்ரதானம்.
50. த்ருப்த ப்ரபன்னர்களுக்கு அர்ச்சிராதி சிந்தனாதிளும் மோக்ஷ எதிர்ப்பார்ப்பும் ப்ரதானம்.
51. ப்ரபன்னனுக்கு அந்திம ப்ரத்யயம் எம்பெருமான் தன் ஸங்கல்பத்தாலே அளிப்பான். "மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம் ஏகமெண்ணுமே" என ஆழ்வார் கூறுவதுபோல.வரதன் கூறும் ஆறு வார்த்தைகளுள் அந்திம ஸ்ம்ருதி ப்ரதானம்.
52. எம்பெருமான் உகக்கும் கைங்கர்யங்கள் -
• ஆக்ஞாகைங்கர்யம்.
• அனுஞா கைங்கர்யம். இதில் முன்னது ப்ரதானம்.
53. இவற்றுள் ஶாஸ்த்ரம் அனுமதித்த (விஹித கரணகார்யம்) கைங்கர்யங்களைச் செய்வது ப்ரதானம். அல்லாதவைகளை (நிஷிதவர்ஜனம்) விலக்குவது முக்யம். (பிறர் தோஷங்களைக் காணும்போது குருடர்களாயும், பரஸ்த்ரீயிடம் பேடியாகவும், பழிச் சொல் கேட்க நேரிட்டால் ஊமையாகவும் இருப்பவர்கள் எனக்கு ப்ரிய மானவர்கள் என்கிறார் எம்பெருமான்.)
54. அனுஞா கைங்கர்யத்தில் (இந்த்ரியங்களால் செய்வது) க்ரியாம்ஸ கைங்கர்யம். (மனஸால் செய்வது) ஞான கைங்கர்யம். இதில் ஞானாம்சம் ப்ரதானம். (காலக்ஷேபம் சொல்வது, கேட்பது, பாராயணம் ஆகியன இதிலடங்கும்)
55. ஶாஸ்த்ரத்தை மீறுபவன், ஆசார்ய சம்மதமின்றி ஞானம் சம்பாதிப்பவன், ஆசார்ய உபதேசத்தில் நிலைநிற்காதவன், உபதேசத்தில் நம்பிக்கை இல்லாதவன், தேவதாந்த்ர ஸ்பர்ஸம் உள்ளவன் ஆகியோர் ப்ரபன்னனால் விடத்தக்கவர்கள். இவர்களுள் கடைசியில் சொல்லப்ட்டவன் ப்ராதனமாய் விடத்தக்கவன் .
56. ஆசார்ய உபதேசத்தில் நிலை நிற்பவனும் அனுஷ்டானமுள்ளவனும், பக்தி, சக்தியுள்ளவனும் உபதேசம் பெற ப்ரதானமானவன்.
57. ஶாஸ்த்ரங்கள் 40 அனுஷ்டானங்களையும், 8 ஆத்ம குணங்களையும் ஸிஷ்யனுக்கு விதிக்கிறது. இதில் அனுஷ்டானம் குறைவாயினும், பூர்ணமான குணமுள்ளவன் ப்ரதானம். 
• தயா, ஶாந்தி, அனஸூயா, ஸௌசம் (ஆசாரம்), அனாயாஸம் (அலுப்பின்மை), மார்த்தவம், அகார்பண்யம் (இல்லை என நினைக்காமை), அஸ்ப்ரு:(ஆசையின்மை) இவையே ஆத்ம குணங்கள்
58. பகவத், பாகவத கைங்கர்யங்களில் பின்னது ப்ரதானம். மனம் வாக்கு காயம் மூன்றும் இணைந்து பகவத் விஷயத்தில் ஈடுபடும். இதில் மனம் ராஜா. பிற சேவகர்கள் பகவத் ஸேஷத்வத்தின் பரீவாகமே பாகவதாராதனம்‌. (மதுரகவி காட்டிய வழி, சத்ருக்னன் பரதனை ஆராதித்தது, வடுக நம்பி ராமானுஜரை ஆராதித்தது போல)
59. ஸத்கார, ஸல்லாப, ஸஹவாஸ, பீதி, ப்ரீதி யோக்யாதிகார பாகவதர்களுல் ஸம்யக் ஞானாதிகள் (அதாவது உயர்ந்த ஞானஸ்த்தர்கள்) ஸத்காரயோக்யரில் ப்ரதானம். (இஞ்சிமேடு, உத்தமூர் நாவல் பாக்கம் ஸ்வாமிகள் போல)
60. நிர்வேதாதிகர் (ஸம்ஸாரத்தில் நிர்வேதப்படுபவர்கள்) ஸல்லாப யோக்யரில் ப்ரதானம்.
61. பாகவதர்களுள் ஸம்ஸார பந்தத்திலிருந்து முழுதுமாய் விடுபட்ட பாகவதனுடன் சேர்ந்து வசிக்க விரும்பும் ஸஹவாஸ யோக்யர் ப்ரதானம்.
62. மஹான்களிடம் பக்தியும், ஸஹ பாகவதர்களிடம் மதிப்பும், மரியாதையும் கொண்டு தன் பெருமையைக் காட்டாதவர் பீதி யோக்யரில் ப்ரதானம்.
63. தென்றல், சந்தனம் போல் குளிர்ந்து பாகவதர்களிடம் ப்ரீதியுடன் பகவதனுபவத்தில் திளைக்கும் பாகவதர்கள் ப்ரீதி யோக்யரில் ப்ரதானம்.
64. ஆசார்ய கைங்கர்யம் பாகவத கைங்கர்யத்துள் ப்ரதானம்.
65. பகவத், பாகவத, ஆசார்யகைங்கர்யத்துள் ஆசார்ய கைங்கர்யத்தை பாகவத கைங்கர்யத்துடன் இணைத்துப் செய்வது ப்ரதானம்.
66. பெருமாள் ஆராதனம், ஆசார்ய கைங்கர்யம், பாகவத கைங்கர்யம் மூன்றும் சேர்ந்து கிடைப்பது ப்ரதானம்.
67. ஶாஸ்த்ரம் சொல்லும் வழியில் இம்மூவருக்கும் உகப்பு ஏற்படும்படிச் செய்யும் கைங்கர்யம் ப்ரதானம் (ஒடம் கட்டுவது, பர்ணசாலை அமைப்பது ஆகியன ராமன் உகப்புக்கு இளையபெருமாள் செய்த கைங்கர்யம்) கைங்கர்யத்தை ஏற்பவர்களின் உகப்பு ப்ரதானம்.
68. கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடும்போது பாவ (Bhaava) விஸேஷம் ப்ரதானம். தனக்கு கவுரவம் தேடாத மனோநிலை. தம்மை உகப்பாரைத் தாமுகப்பார் என்பது போல ப்ரீதியுடன் செய்யும் கைங்கர்யத்தை எம்பெருமான் ஏற்றுப் பலனளிப்பார்.
69. கைங்கர்யத்தின் பயனாகிய உகப்பே ப்ரதானம். சேதன கைங்கர்யம் ஸ்வப்ரயோசனமானது. அசேனத்தில் ஸ்வார்த்தம் என்ற அம்சம் இல்லை. பரமபுருஷ ப்ரீதிக்கு நம் ப்ரீதி ஸேஷம்."என் சந்தோஷம் உன் சந்தோஷத்துக்கு அதீனம்" என்கிறார் ஆளவந்தார்."அநாத ஜீவிதனாயிருக்கும் எனக்கு ஸனாத நாதனாயிருப்பவன் நீ" என்கிறார். 
70. எம்பெருமானின் பர, வ்யூக, விபவ, அந்தர்யாமி, அர்ச்சை என்ற 5 நிலைகளில் கைங்கர்யங்களுக்கு அர்ச்சை ப்ரதானம். (திருமேனி)
71. எம்பெருமானிடம் திட பக்தியும், அவனைப்பற்றிய புரிதலும் இருக்கும் பாகவதனுக்கு பகவான் எந்த நிலையிலும் உறைபவன் என்று உணர்வதால்‌ மேற்சொன்ன எந்த நிலையையும் பக்தி செய்ய ப்ரதானம்.
72. இஜ்யா காலம் கைங்கர்யத்துக்கு ப்ரதானம். திருவாராதனம் செய்ய உகந்த காலம்.
73. க்ருத, த்ரேதா, த்வாபர, கலி என்ற 4 யுகங்களில் கைங்கர்யத்துக்கு கலியுகமே ப்ரதானம் என்கிறார் வ்யாசர். 
• க்ருத யுகத்தில் ஸத்வம் மேலோங்கியிருந்தால் த்யானம் ப்ரதானம்
• த்ரேதையில் யாகம்
• த்வாபரத்தில்ஆராதனம்
• கலியில் நாமஸங்கீர்த்தனம். ஶ்ரமப்பட்டுச் செய்யும் யாக யக்ஞத்தை விட ஶ்ரேஷ்டமானது நாமஸங்கீர்த்தனம். "குருவான பலன் லகுவான உபாயத்தால்" கிடைக்கிறது.
74. கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடும்போது மனம், உரை, செயல் என்ற கர்ணத்ரயம் ப்ரதானம். இவை ஒருங்கிணைந்து கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடவேணும்‌ ஶரீரம் ஓர் ஐஶ்வர்யம். இது ஜீவனத்துக்கு மட்டும் ஏற்பட்டதல்ல. மனித ஶரீரம் விசித்ரமானது.
75. நாம் ஸம்பாதிக்கும் கைங்கர்ய உபகரணங்களில் துளசி ப்ரதானம்.
76. கைங்கர்யத்துக்கு திவ்ய தேசம் ப்ரதானம்.
77. திவ்ய தேசத்துள் ஸ்வயம் வ்யக்த க்ஷேத்ரம் ப்ரதானம். 
• (திருப்பதி) இதில் எம்பெருமான் தானே ஆவிர்பவிக்கிறான். 
• ஸைத்த க்ஷேத்ரம் ஸித்த புருஷர்களால் ப்ரதிஷ்டை மானவை
• (காஞ்சி) ஆர்ஷக்ஷேத்ரம் ரிக்ஷிகளாலும் 
• (உப்பிலியப்பன்) வைஷ்ணவ க்ஷேத்ரம்
• (அஹோபிலம்) மஹான்களால் ப்ரதிஷ்டையானவை.
78. திவ்ய தேசங்களில் வாழக்கிடைக்காவிடில் கருந்தட முகில்வண்ணனைக் கைகொண்டு தொழும் பாகவதர்கள் வாழும் ஊர் ப்ரதானம்.
79. கைங்கர்யத்துக்குத் தகுதிபெற தீர்த்தங்களில் அவகாஹனம் (ஸ்நானம்) செய்தல் ப்ரதானம். இதில் அதிக ஶுத்தி தரவல்லது மானஸ தீர்த்தம்.(பகவானை ஸ்மரிப்பது) தூயோமாய் வந்தோம் என்கிறாள் ஆண்டாள்.
80. கைங்கர்ய நிலையில் சாண்டில்ய முனிவர் சொன்ன கர்ணத்ரய ஶுத்தியுள்ள நிலை ப்ரதானம். 
81. மனஸ் தோஷம் (கோபம், மோகம் ) வாக்கு தோஷம் (பொய், கோள் சொல்லுதல்) ஶரீர தோஷம் (பரஹிம்ஸை) ஆகியன ஜெயிக்கப்பட வேண்டியவை. இவற்றுள் தவிர்க்கப்பட வேண்டிய ப்ரதானமானது அதிக ஆசை.
82. ஆசை கோபத்தைப் பெருக்கும். ஸத்வ குணம் நிறைந்த பாகவதர்களின் ஸத் உபதேசம் நிறைந்த ஸத்ஸங்கம் ப்ரதானமாகி சேதனனை நல்வழிப்படுத்தும்.
83. ஸாஸ்த்ர மீறல்களால் கைங்கர்யங்களில் ஏற்படும் தோஷம் அபசாரம் எனப்படும். இதில்அஸஹ்யாபசாரம் தவிர்க்க படவேண்டிய ப்ரதானமாகும் (பொறுக்கமுடியாத தோஷங்கள்)
84. ஆசார்ய த்ரோஹம், அவர் செய்த பேருபகாரத்தை மறத்தல், அவரைக் குறைகூறுவது ஆகியன தோஷங்களுள் ப்ரதானம்.
85. கைங்கர்யத்தில் அபராதம் ஏற்படக்கூடாது. ஏற்பட்டால் அவரிடமே அஞ்சலி செய்து மன்னிக்கும்படி கேட்பது ப்ரதானம். அதுவே பரிகாரமாய் எம்பெருமானின் அனுக்ரஹத்தைப் பெற்றுத்தரும். நாம் செய்த தவறை மன்னித்து பெருமான் அனுக்ரஹிகிறானே என்ற க்ருதஞதை தோன்ற வேண்டும்.
86. பாகவதாபசாரத்துக்கு அவரிடமே சென்று அஞ்சலி செய்து க்ஷமாபணம் பெறுவது ப்ரதானம்."அஹம் பக்த பராதீன:" - என்கிறான் பெருமான்.
87. தவறு செய்யும் சேதனனுக்கு -
• செய்த தவறுக்கு அனுதாபம்
• தவறு செய்யக்கூடாதென்ற முடிவு
• செய்த தவறுக்கு ப்ராயச்சித்தம் தேடல்
• ப்ராயச்சித்தம் அனுஷ்டித்தல் ஆகியன தேவை. இவை ஏதும் இல்லாதவனுக்கு ஆசார்யனின் ஆந்ருஸம்ஸ்யம் (கருணை) ப்ரதானம்.
88. ஆசார்யன் தீர்க்க பந்து. மாதா பிதாக்களையடுத்து ஜீவன் நன்றாக இருக்க முயற்சிப்பவர் ஆசார்யன். ஆசார்யன் கருணை கிடைத்தபின் அனுதாபம் பிறந்தால் எம்பெருமான் அவனைத் தேற்றும் வார்த்தை ப்ரதானம்.
89. குருவர்கத்தில் ஆசார்யனும் பெற்றோரும் அடங்குவர். இவர்களுள் ஆத்மா கடைத்தேற உதவும் ஆசார்யன் ப்ரதானம்.
90. வேதாந்த ஶாஸ்த்ரங்களை உபதேசித்த ஆசார்யர்களுள் மூலமந்த்ர உபதேசம் தந்தவரே ப்ரதானம் பரமாசார்யன். பேரருளாளன் வார்த்தையை விட பெரியநம்பிகள் வார்த்தையைப் பெரிதாக மதித்தது திருக்கோட்டியூர் நம்பியிடம் சென்று மந்த்ரார்த்தம் கேட்டார் பகவத் ராமானுஜர்.
91. ஆசார்யனும் ப்ராசார்யனும் (ஆசார்யனின் ஆசார்யன்) ஒன்றாக இருக்கும் சமயத்தில் ப்ராசார்யனுக்கே வந்தனம் செய்வது ப்ரதானம்.
92. ஆசார்யனின் நியமனம் பெற்று எம்பெருமான் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடுதல் ப்ரதானம். (அனந்தாழ்வான் ராமானுஜர் விருப்பத்துடன் திருமலையில் புஷ்ப கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட்டார்.)
93. பகவத் ஸந்நிதியில் பகவான்தான்‌ ப்ரதானம் ஆங்கே பாகவதரல்லாத நாஸ்திகனுக்கு உபசாரம் செய்தால் அது அபசாரத்தில் ப்ரதானம்.
94. வேறோர் தெய்வம் தொழாத ஏகாந்திகளுள் மோக்ஷத்தைத்தவிர வேறோர் பலனைக் கேட்காத ப்ரபன்னன் ப்ரதானம்.
95. எம்பெருமான் கைங்கர்யத்தில் வேறுபலனை எதிர்ப்பார்க்காத க்ருத க்ருத்யனின் கைங்கர்யம் ப்ரதானம்.
96. இத்தகையவன் ஞானம், பக்தி, நித்ய கைங்கர்யம் ஆகியவற்றைப் பெற எம்பெருமானை அபேக்ஷிப்பது ப்ரதானம்.
97. நல்ல விசேஷ ஞானம் பெற ஞான வ்ருத்தர்களாயிருப்பவர்களிடம் சென்று ஸேவித்து உபாஸித்தல் ப்ரதானம்.
98. பகவானுக்கு தாஸன் என்ற ரஸம் ஏற்படத் தடையாயுள்ள காம, க்ரோதாதிகளை ஒழித்து ஸத்வகுண அபிவ்ருத்தி செய்வது ப்ரதானம்.
99. குணங்களால் வரும் பயன் ஏராளமாயினும் ஸத்வகுணத்தால்வரும் பயன் ப்ரதானம்."ந மம" என்பது ஸாத்விகத்யாகம். இந்த்ரியங்களை அடக்கி வரும் வைராக்ய ஸுகம் ப்ரதானம்.
100. பக்தி அல்லது ப்ரபத்தி யோகத்தினைச் செய்த முமுக்ஷூக்குக் கிடைக்கும் பகவத் கைங்கர்யம் ப்ரதானம். இந்த கைங்கர்யம் நடப்பதில் சில தடங்கல்கள் வரலாம். நம் சாதனையால் கிடைத்தது என்ற ஸ்வாதந்த்ரயத்தில் மூழ்கும் வாய்ப்பும் உண்டு. அவற்றைக் கடந்து எம்பெருமான் க்ருபையாலும் ஸங்கல்பத்தாலும் கிடைத்த இந்த நிரதிஸயானந்த ரூபமான முக்தி ஸர்வ ஸுகங்களிலும் ப்ரதானம். இதில் அனுபவம் அவிச்சின்னமாய் ப்ரவாகமாய் இருப்பதால் நித்ய நிர்தாரிக நிருபாதிக கைங்கர்யமாகி ஸர்வத்திலும் ப்ரதானமாகின்றது இந்த முக்தி ஸுகம்.
101. அகாரார்த்தமான எம்பெருமானுக்கு மகாரார்த்தமான ஜீவன் என்றும் ஸேஷம். முக்தன் அனுபவிக்கும் இந்த நித்ய நிரவதிக கைங்கர்ய ஸுகம் எம்பெருமான் அனுபவிக்கும் ஸுகத்துக்கு ஈடாகும். மோக்ஷ தாயகனாகிய முகுந்தன் இந்த ஸ்வதந்த்ரத்தை முக்தனுக்கு அளிக்கிறான். ஆக அனைத்து சேதன அசேதனத்தையும் ஶரீரமாய்க் கொண்டு அந்தர்யாமியாய் அவற்றுள் உறையும் எம்பெருமான் ஶ்ரீமன் நாராயணனே உயர்ந்த ப்ரதானம் என்று சொல்லி நிறைக்கிறார் ஸ்வாமிதேஶிகன்.

க்ரந்தபலன்

ஸகலப்ரமாணங்கள், ஞானங்கள், தத்துவங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் ப்ரதானமாயுள்ளவன் எம்பெருமான் ஒருவனே. மற்றெல்லாம் அப்ரதானம். அவற்றைவிட்டு அவனைப்பற்றி அவன் கைங்கர்யத்தை ப்ரதானமாய்க் கொள்ள வேண்டும்.

ஶ்ரீமத் வேங்கட நாத: ஸஹ்ருதய ஹ்ருதய ப்ர்ஸதநம் ஶ்ரேஷ்டம்.

வ்யக்தம் ப்ரதான ஶதகம் வ்யதனுத கவிதக கரிகடா ஸிம்ஹ:.

கீழ்க்காணும் அம்ருதாஸ்வாதினி (27) பாசுரத்துடன் இந்தப்ரதான ஶதகம் என்ற க்ரந்தத்தைத் தலைக்கட்டுகிறார் ஸ்வாமி தேஶிகன்.

"காசினியின் மணி அனைத்தும் காயா வண்ணன்
கடைந்தெடுத்த கவுத்துவத்தின் சீர்மைக்கொவ்வா*
காசி முதலாகிய நல் நகரி எல்லாம்
கார்மேனி அருளாளர் கச்சிக்கொவ்வா*
மாசின் மனந்தெளி முனிவர் வகுத்ததெல்லாம்
மாலுகந்த ஆசிரியர் வார்த்தைக் கொவ்வா*
வாசி யறிந்து இவை உரைத்தோம் வையத்துள்ளீர்*
வைப்பதாக இவை கொண்டு மகிழ்மினீரே".

ஸ்வாமி தேஶிகன் ஆய்ந்துரைத்த இப்ரதான ஶதகத்தால் தெளிந்து முகுந்தனடிபற்றி அந்தமில் பேரின்பத்தில் திளைப்போமாக.

(This is based on the Kaalakshepam of Naavalpakkam Sri U.Ve.Vasudevachariyar Swami through GSPK)

🙏🙏🙏🌻🌻🌺🌺🌷🌷🌹🌹🌻🌻🌺🌺🌷🌷🌹🌹🌻🌻🌺🌺🌷🌷🌹🌹🙏🙏🙏

ரஹஸ்ய ஶிகாமணி!!

ஸ்வாமி தேஶிகன் அருளிச் செய்த ரஹஸ்ய க்ரந்தங்களில் ஒன்று "ரஹஸ்ய ஶிகாமணி".

ஶிகாமணி என்றால் தலைசிறந்தது என்று பொருள். பகவான் செய்த விபவாவதாரங்களில், மூன்று அவதாரங்களில் சரம ஶ்லோகங்களை அருளியிருக்கிறார். 

1. ஶ்ரீவராஹ சரமஶ்லோகம்
2. ஶ்ரீராம சரமஶ்லோகம்
3. ஶ்ரீக்ருஷண சரமஶ்லோகம்.

இவை மூன்றுக்கும் ஸ்வாமி தேஶிகன் வ்யாக்யானம் ஸாதித்துள்ளார். இவற்றுள் தனிப்பெருமை வாய்ந்தது வராஹ சரம ஶ்லோகம் எனகிறார் ஸ்வாமி.

யாராக இருந்தாலும் மோக்ஷம் அடைய அந்திம ஸ்ம்ருதி அவஶ்யம். அதாவது உயிர் பிரியும் சமயத்தில் எம்பெருமான் நினைவு இருந்தால் மோக்ஷம் உறுதி. அப்படி இல்லையானால் நாம் எந்த நினைவுடன் முடிகின்றோமோ அந்தப் பிறவியைத் திரும்ப அடைகிறோம். கடைசி தறுவாயில் படும் அவஸ்தையில் எம்பெருமான் நினைவை ஜீவன் பெறுவது சாத்யமா? இந்தக் கவலையை நமக்காகப் பட்டவர் பூமிப்பிராட்டி. 

இந்த நிலைக்கு பரிகாரமாகத் தன் குழந்தைகளின் மேலுள்ள பரிவால் பூமிப்பிராட்டி ஓர் உபாயம் அருளுமாறு கேட்கிறார் வராஹப் பெருமானிடம். "ஜீவன் நல்ல ஸ்திதியில் இருக்கும்போது  ப்ரபத்தி அனுஷ்டித்தால் அவனது தேஹாவஸானத்தில் என் நினைவைக்கொடுத்து என்னிடம் அழைத்துக் கொள்கிறேன்"--என்கிறான் பெருமான். 

இதைத்தான்

"எய்ப்பென்னை வந்து நலியும்போது*
அங்கேதும் நானுன்னை நினைக்கமாட்டேன்*
 அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன்" என்கிறார் ஆழ்வார்.

"அஹம் ஸ்மராமி மத்பக்தம் நயாமி பரமாம் கதிம்"-- என்பது வராஹப் பெருமான் வாக்கு. ஜீவன் மோக்ஷம் பெற இதுவே மிக உறுதியான பிடிப்பு.

மனிதப் பிறவி கிடைப்பது துர்லபமானது. கிடைத்தபின் திரும்ப கீழ்ப்பிறவி அடையக் கூடாது. இதனைத் தவிர்க்க எம்பெருமான் அளித்த உபாயமே "ந்யாஸம்" என்ற அனுஷ்டானம். 

வேதம் எல்லோராலும் படித்துப் பொருள் புரிந்து கொள்ள முடியாது. இதிகாச புராணங்கள்தான் வேதத்தின் உண்மைப் பொருளை உணர்த்துகின்றன. இவற்றுள் ராஜஸ, தாமஸ புராணங்களை உரைத்தவர்கள் ஸாமான்யர்கள். ஏனெனில் அவற்றில் தோஷங்கள் இருப்பதுடன் விபரீத ஞானமும் கொடுக்கும் தன்மையன.

ஸாத்விக புராணங்கள் உயர்ந்தவை .அவை வக்த்ரு, (சொல்பவர்) ஶ்ரோதர்,(கேட்பவர்), விஷய (சொல்லும் விஷயம்), வைலக்ஷ்யண்யம் உடையவை. இத்தகைய ஸாத்விக புராணங்களுள் மிகச்சிறந்தது ஶ்ரீ வராஹபுராணம். இதனைச் சொன்னவர் ஸாக்ஷாத் வராஹப்பெருமான். கேட்டவர் பூமிப்பிராட்டியாகிய தாயார். விஷயம் இவ்வுலகிலுள்ள ஜீவராசிகள் கடைத்தேறச் சொன்ன உபாயம். ஆகவே இது ப்ரமம் (மாற்றிச்சொல்லுதல்), ப்ரமாதம் (கவனக்குறைவு), விப்ரலம்பம் (ஏமாற்று புத்தி) ஆகிய எந்த குறைபபாடுகளின்றி ஸர்வஶக்தனாகிய கருணாமூர்த்தி செய்த உபதேசம்.

"பாசுதூர்ந்துக் கிடந்த பார்மகளுக்குப் 

பண்டொருநாள் மாசுடம்பில் நீர்வாரா மானமிலா 

பன்றியாய் தேசுடைத்தேவர் திருவரங்கச் செல்வனார்
பேசியிருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராவே"---என்கிறாள் ஆண்டாள் நாச்சியார் திருமொழியிலே.

ஜகத் பிதாவாகிய வராஹப்பெருமான் ஜகன்மாதாவாகிய பூமிப்பிராட்டிக்கு உபதேசித்த வாக்கியங்கள் மறுக்கப்பட மாட்டாதவை.
எம்பெருமான் எடுத்த அவதாரங்களில் உயர்ந்தது வராஹ அவதாரம். ஏனெனில் - 

• பரவாஸுதேவன் போலன்றி - (ஶ்ரீவைகுண்டம் சேர்ந்தபின் பரவாஸுதேவன் க்ருபை கிடைக்கும்) இந்த ப்ருக்ருதி மண்டலத்திலே வாழும் சராசரங்களுய்ய பூமியைக் கிளர்ந்தெடுத்துக்  க்ருபை செய்கிறான்.
• வ்யூகரூபம் போலன்றி - (ஆஶ்ருதர்கள்) நம் பக்கத்தில் கருணையுள்ளவன்.
• விபவத்தில் மத்ஸ்யாவதாரம் போலன்றி (தன் குஞ்சு நினைத்தால் தாய்மீன் அதனைக்காக்கும்)  ஜீவன் நினைக்காதபோதும் தன் நினைவை ஏற்படுத்தி உத்தாரணம் செய்கிறான்.
• கூர்மாவதாரத்தில் மந்த்ரமலையால் கடைந்தபோது, கடல் அலைந்து பூமியெல்லாம் அலைக்கழிக்கப் பட்டது போலன்றி அழுத்திய பூமியைத் தன் கோரப்பல்லின் நுனியில் ஏழுலுகும், ஏழ்மலையும், ஏழ்கடலும் அவை அவை இருக்குமிடங்களிலிருந்து நகராது அலுங்காது வெளிக் கொணர்ந்து ஏற்றம் பெற்றான்.

"நான்றில ஏழ்மண்ணும் தானத்தவே * பின்னும்
நான்றில ஏழ்மலையும் தானத்தவே *பின்னும்
நான்றில் ஏழ்கடல் தானத்தவே*அப்பன்
ஊன்றியிடந்து எயிற்றில் கொண்ட நாளே"-- (திருவாய் மொழி7-4-3) 

மேற்சொன்ன ஏற்றத்தை ச்சொல்கிறார் நம்மாழ்வார் இப்பாசுரத்தில். 

• நரஸிம்ஹாவதாரத்தில் ஹிரண்யகஸிபுவை ஸம்ஹாரம் செய்தார் எம்பெருமான். கோலவராஹன் பூமிக்கு எந்தக் கேடும் வராது தனது பல்லால் தூக்கி நிறுத்திக் காத்தான்.
• வாமனாவதாரத்தில் பொல்லாக் குறளுருவாய் பொற்கையில் நீரேற்று மூவடி மண்ணை மஹாபலியிடம் யாசித்தான். வராஹனோ ஹிரண்யாக்ஷனை வென்று மீட்டான் பூமியை.
• பரஸுராமன் மழுவை சாக்ஷியாக ஏந்தினான். வராஹன் சாக்ஷியாக பூமிப்பிராட்டியையே ஏந்தினான்.
• ராமாவதாரத்தில் அயோத்திராமன் சராசரங்களைத் தன்தாளால் வைகுந்தம் ஏற்ற வராஹனோ தன் தோளால் சராசரங்களைக் கடைத்தேற்றுகிறான்.
• பலராமனோ பூமியைக் கலப்பையால் தோண்ட வராஹன் பூமிக்கு எந்த கலக்கமும் இன்றித் தன் கோரைப் பல்லால் காத்தான்.
• க்ருஷ்ணாவதாரத்தில் கர்ம ஞான பக்தி யோகத்தைக்கூறி குழம்பிய அர்ஜுனனுக்கு கடைசியில் ஶரணாகதியைச் சொல்கிறான் கண்ணன். வராஹனோ முதலிலேயே இதனைச் சொல்லி உய்விக்கிறான்.
• கல்கி அவதாரம் இனிதான். ஆனால் வராஹாவதாரம் பூத காலத்தில் ஏற்பட்ட பரமானுக்ரஹமானது.

சத்ய ஸங்கல்பனாகிய எம்பெருமான் கர்மாதீனமாக பலனை ஜீவன்களுக்கு அளிக்கிறான். ஆனால் ஜீவன் செய்யும் பிழையைப் பொறுத்து உய்யும் உபாயம் கேட்டருள்வதால் பிராட்டி உயர்ந்தவளாகிறாள். புராண தர்மத்தில் மிக உயர்ந்த பகுதி சரமஶ்லோகம். வராஹ புராணம் நாம் அனுஷ்டிக்க வேண்டிய ப்ரபத்தியைச் சொல்வதால் ஶிகாமணியாயிற்று. 

வராஹப் பெருமான் இரண்டு ஶ்லோகம் ஸாதிக்கிறார். இவற்றின் கூடுதல் விஸேஷம் என்னவென்றால் நாம் என்றோ செய்த ப்ரபத்திக்குத் தானேவந்து கைதூக்கி விடுகிறான்.

மோக்ஷம்பெற இரண்டே வழி. ஒன்று -பக்தியோகம். இது மிகக்கடினமானது. தைல  தாரைபோல் அவிச்சின்னமான பக்தி பகவானிடம் (நம் தேகம் விழும் வரை) இருக்க வேண்டும். பரம்பரையான உபாயங்கள் (கோயிலைச் சுத்தம் செய்தல், கோலமிடுதல், மாலை தொடுத்தல், ப்ர்ஸாதம் தயாரித்தல், நாமசங்கீர்த்தனம் செய்தல்) நேரடியாக மோக்ஷம் தராது. தகுந்த ஆசார்யனைக் காட்டித் தந்து நம்மை ப்ரபத்தி வரை கொண்டு சேர்க்கும்.

இதனையே வராஹப் பெருமான் உபதேசிக்கின்றார். வராஹ சரமஶ்லோகம் என்று அதற்குப் பெயர். ஶரணாகதியின் பெருமை அதில் கூறப்பட்டுள்ளது.

"ஸ்திதே மனஸி ஸுஸ்வஸ்த்தே ஶரீரே ஸதியோநர:

தாது ஸாம்யே ஸ்திதே ஸ்மர்த்தா விஶ்வரூபஞ்ச மாம் அஜம்.

ததஸ்தம் ப்ரியமாணம் து காஷ்ட்ட பாஷாண ஸந்நிபம்

அஹம் ஸ்மராமி மத்பக்தாம் நயாமி பரமாம் கதிம்"

இதன் திரண்ட பொருள் - 

"எந்த ஒரு ஆத்மா தன் உடம்பும் மனஸும் நல்ல நிலையில் இருக்கையில் உலகத்தையே ஶரீரமாய்க் கொண்ட என்னைச் சரணடைகிறானோ, அவன் உயிர் பிரியும் சமயத்தில் கல், கட்டை போல நினைவின்றி கிடைக்கையில் அவனை மறவாமல் நான் நினைத்து அவன் கைபற்றி பரகதிக்கு  அழைத்துச் செல்கிறேன்"---என்பதாகும். 

இது பெருமானுக்கும் அந்த ஆன்மாவுக்கும் தெரியும். ஸ்தூலத்திலிருந்து சூக்ஷ்ம ஶரீரம் தந்து அழைத்துச் செல்கிறான்.
இப்படி ஞான உபதேசம் செய்து உலகை உய்வித்தபடியால் இவர் "ஞானப்பிரான்" என்று புகழப்படுகிறார்.

ப்ரபத்தியே மோக்ஷத்துக்கு உபாயம் என்பதை ஸ்திரப்படுத்தவே ஸ்வாமி தேஶிகன் இந்த ஶ்லோகத்தின் ஒவ்வொரு பதத்துக்கும் வ்யாக்யானம் அருளியுள்ளார்.

ஸ்திதே மனஸி ஸுஸ்வஸ்தே (स्थिते मनसि सुस्वस्थे)

மனதை ஸ்திரப்படுத்த வேண்டும் ப்ரபத்திக்கு முன்னும் பின்னும். ஸதா சஞ்சரிக்கும்  10 "ம"காரங்களில் முதலிடம் மனஸுக்குத்தான் -

1. மனஸ் 
2. மதுக்ஷ (வண்டு)
3. மேகம்
4. மானினி (கர்வஸ்த்ரீ)
5. மகர (மன்மதன்)
6. மருத்(வாயு)
7. மா (செல்வம்)
8. மானமா(மதம்பிடித்தவன்)
9. மர்க்கடம் (குரங்கு)
10. மத்ஸ்யம் (மீன்) 

மனதைக் கட்டுப் படுத்துவது காற்றைத் குப்பியில் அடைப்பது போல. அப்யாசமும், வைராக்யமும் அங்குசம் போல மனதை அடக்கும். என்றோ செய்த புண்யவசத்தால் இம்மனிதப்பிறவி கிடைத்துள்ளது. ஸத்வகுணம் கூடினால் இந்த மனக்கட்டுப்பாடு ஏற்படும்‌. ஸதாசார்ய கடாக்ஷம் கிடைத்து ப்ரபத்தியில சேர்த்து விடும். எம்பெருமானே பரதத்வம் ப்ரபத்தியே பரம ஹிதம். மோக்ஷமே பரம புருஷார்த்தம் என்ற தெளிவு பிறக்கும்.

சில கர்மாக்கள் தக்க காலத்தில் தக்க தேசத்தில் செய்தால்தான் தக்க பலனைத்தரும். ப்ரபத்தி செய்ய இதுபோன்ற தடைகள் ஏதும் கிடையாது.

தாது ஸாம்யே ஸ்திதே ஸ்மர்த்தா (धातुसाम्ये स्थिते स्मर्ता)

மனஸும் சரீரமும் ஸ்வஸ்தமாயிருக்க வேணும். தாதுக்கள் ஸாம்யமாயிருக்க வேணும்.

"கிளரொளி இளமை கெடுவதன் முன்னம் மாலிருஞ்சோலை அடைய வேண்டும்" என்கிறார் ஆழ்வார்.

பக்தி யோகனுக்கு யம, நியம, ஆஸனாதிகள் தேவை. ஆனால் ப்ரபத்திக்கு ஆனுகூல்யாதி ஐந்து அங்கங்கள் போதுமானது.

"பன்றியாய் அன்று பாரகம் கீண்ட
பாழியான்ஆழியானருளே*
நன்று நானுய்ய நான் கண்டு 
கொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம்"--- என்று வராஹன் புகழ் பேசுகிறார் கலியன்.

மனிதப்பிறவி மகத்தான புண்யத்தால் கிடைப்பது. இந்த ஸம்சாரம் என்ற கடலைக் கடக்க உதவும் படகு இந்த ஶரீரம். அது உடையும் முன் இந்த பவக்கடலைக் கடக்க வழிதேட வேணும்.

ஸதியோ நர: (सति यो नरः)
இந்த ப்ரபத்தியை யார் வேண்டுமானாலும் அனுஷ்டிக்க லாம். ஸர்வ அதிகாரத்வம் உள்ளது.

மனுஷ்யர்களுக்கு சரீரத்தையும் தந்து அதனோடு சம்பந்திக்க இந்த்ரியங்களையும் கொடுத்து புத்தியும் அளித்துள்ளான்.
(ப்ரும்ஹராக்ஷஸ்ஸுக்கும், ஸர்ப்பத்துக்கும் ப்ரபத்தி செய்த ஆசார்ய சரித்ரங்கள் உண்டு)

விஶ்வரூபஞ்ச மாமஜம் (विश्वरूपम् च मामजम्)
விஶ்வத்தையே சரீரமாய்க்கொண்ட என்னைச் சேர் என்று அருளி மோக்ஷத்தை கேட்பவர்களுக்கு உடனே தருகிறான்.

காஷ்ட பாஷாண ஸந்நிபம் அஹம் ஸ்மராமி மத்பக்தம் (काष्ठ पाषाण सन्निभं अहं स्मरामि मद्भक्तं)
கல்லையும், கட்டையையும் போல நினைவிழந்து கிடக்கும் என் பக்தனை (க்ருத க்ருத்யனை) நான் நினைத்து பரமாங்கதிக்கு அழைத்துச் செல்கிறேன் என்கிறான்.

"மலையும் குலையும் என்று எண்ணியும் வன் பெரும் புண்திரங்கித்.*   தலையும் வெளுத்த பின் தானே அழிய இசைகின்றிலீர்*                               அலையும் கடல் கொண்ட வையம் அளித்தவன் மெய்யருளே*                         நிலை என்று நாடி நிலை நின்ற பொய்மதி நீக்குமினே" (அம்ருதாஸ்வாதினி-23) 

இதன் பொருள் -

நிலையான மலையும் ப்ரளய காலத்தில் அழியும். என்ற நிலையில் நோயுடன் தலையும் வெளுத்தபின்னும் இவ்வுலக வாழ்வை நீக்க நாம் இசைவதில்லை. அலைகின்ற கடலுள் அழுந்தியிருந்த பூமியை மீட்டளித்த வராஹப் பெருமானின் க்ருபையே ஸ்திரமானது என்று உணர்ந்து அஞானத்தைப் போக்குவோமாக.

ஸ்வயம் வ்யக்தக்ஷோத்ரமான ஶ்ரீமுஷ்ணத்தில் சாளக்ராமத் திருமேனியுடன் எழுந்தருளியுள்ள ஶ்ரீபூவராகனையும் திரு இடவெந்தை திருவலவெந்தைப் பிரானையும், திருமலையில் எழுந்தருளியுள்ள ஶ்ரீ லக்ஷ்மீவராஹனையும் நாம் வாழும்போது நினைவில் கொண்டால், நம்மை அவன் நினைவில் கொண்டு நற்கதி அளிப்பான் என்பது திண்ணம்.

🙏🙏🙏🙏🌷🌷🌸🌸🍁🍁🙏🙏🙏🙏🌷🌷🌸🌸🍁🍁🙏🙏🙏🙏

(Reference - From the Upanyasam series held during Swami Desikan's 750th year celebrations by Uzhappakkam Sri U.Ve. Vijayaraghavachariar Swami)